Co to jest technika PremAir? Ciekawe rozwiązanie firmy VOLVO

Pre­mA­ir to roz­wią­za­nie tech­nicz­ne, które prze­kształ­ca szko­dli­wy dla zdro­wia ozon w czą­stecz­ki tlenu i w ten spo­sób przy­czy­nia się do po­pra­wy czy­sto­ści po­wie­trza.Po­dob­ne w dzia­ła­niu tech­no­lo­gie sto­su­je się w lot­nic­twie, aby ozon ze stra­tos­fe­ry nie prze­do­sta­wał się przez układ kli­ma­ty­za­cji do wnę­trza sa­mo­lo­tów. Rów­nież w kse­ro­ko­piar­kach i dru­kar­kach ma miej­sce uniesz­ko­dli­wia­nie ozonu. W sa­mo­cho­dach opra­co­wa­na i opa­ten­to­wa­na przez Volvo tech­ni­ka Pre­mA­ir po­ja­wi­ła się na rynku już w 1999 roku. Szwedz­ka firma jako pierw­szy pro­du­cent aut po­sta­no­wił roz­pra­wić się z ozo­nem w przy­ziem­nej war­stwie po­wie­trza. W tym celu wy­ko­rzy­stu­je się chłod­ni­cę po­jaz­du, przez którą w ciągu jed­nej se­kun­dy po­tra­fi prze­pły­nąć nawet do dwóch ki­lo­gra­mów po­wie­trza. Po­wle­cze­nie chłod­ni­cy z ze­wnątrz spe­cjal­ną war­stwą ka­ta­li­tycz­ną zdol­ną za­mie­niać ozon w tlen może przy­czy­niać się do znacz­nej po­pra­wy ja­ko­ści po­wie­trza, szcze­gól­nie przy sil­nym na­sło­necz­nie­niu i dużej za­war­to­ści szko­dli­wych związ­ków w at­mos­fe­rze.Na nie­któ­rych ryn­kach, głów­nie ame­ry­kań­skim, a w szcze­gól­no­ści w Ka­li­for­nii, do­dat­ko­we roz­wią­za­nia sto­so­wa­ne w sa­mo­cho­dach po­pra­wia­ją­ce czy­stość po­wie­trza są w od­po­wied­ni spo­sób pre­mio­wa­ne, m.​in. przez przy­zna­nie zwięk­szo­ne­go li­mi­tu wszyst­kich wę­glo­wo­do­rów za wy­jąt­kiem me­ta­nu. Sko­rzy­sta­nie z bo­nu­sa jaki daje tech­no­lo­gia Pre­mA­ir wy­ma­ga za­sto­so­wa­nia w po­jeź­dzie funk­cji po­twier­dza­ją­cej, że jest w nim za­mon­to­wa­na wła­ści­wa chłod­ni­ca i ca­łość dzia­ła w pra­wi­dło­wy spo­sób. Do tego celu służy od­po­wied­ni czuj­nik, który musi speł­niać jesz­cze do­dat­ko­we wy­mo­gi. Cho­dzi przede wszyst­kim o unie­moż­li­wie­nie wy­mia­ny chłod­ni­cy na chłod­ni­cę bez tech­no­lo­gii Pre­mA­ir, wy­mon­to­wa­nia sa­me­go czuj­ni­ka i sko­pio­wa­nia pro­gra­mu czy wresz­cie wy­cię­cia czuj­ni­ka wraz z frag­men­tem chłod­ni­cy i za­mon­to­wa­nia w innym miej­scu.Ochro­na czuj­ni­ka roz­po­zna­nia chłod­ni­cy re­ali­zo­wa­na jest kil­ko­ma me­to­da­mi. Czuj­nik oraz ste­row­nik sil­ni­ka mają w pa­mię­ci za­pi­sa­ne iden­ty­fi­ka­to­ry, które pod­czas ko­mu­ni­ka­cji są wy­mie­nia­ne w za­ko­do­wa­ny spo­sób. Brak zgod­no­ści iden­ty­fi­ka­to­rów ozna­cza, ze coś w ukła­dzie zo­sta­ło „po­pra­wio­ne” i ste­row­nik na­tych­miast to sy­gna­li­zu­je. W nie­któ­rych roz­wią­za­niach czuj­nik roz­po­zna­nia chłod­ni­cy wy­po­sa­żo­ny jest jesz­cze w do­dat­ko­wy czuj­nik tem­pe­ra­tu­ry. Jego wska­za­nia po­rów­ny­wa­ne są przez ste­row­nik sil­ni­ka z war­to­ścia­mi mie­rzo­ny­mi przez czuj­nik tem­pe­ra­tu­ry sil­ni­ka i oce­nia­ne na pod­sta­wie za­pi­sa­nej w pa­mię­ci cha­rak­te­ry­sty­ki. Każda próba wy­mon­to­wa­nia czuj­ni­ka roz­po­zna­nia chłod­ni­cy koń­czy się znisz­cze­niem czuj­ni­ka tem­pe­ra­tu­ry, co rów­nież na­tych­miast wy­chwy­ci ste­row­nik sil­ni­ka.